Hey, mijn naam is Milka,
een reiziger, thuis in vele werelden.
Ik spreidde mijn vleugels, soms tegen de wind in, en ontmoette mensen van alle kleuren en achtergronden.
Ik genoot van de verschillen: het levendige temperament van Zuid- en Oost-Europa, de rijke smaken van de Turkse en Indiase keuken, het filmgehalte van de VS en het go-with-the-flow-ondanks-alles van Zuid-Afrika.
Ik spreek de taal van magazijnier en CEO, van platteland en grootstad, van de jonge en de oude garde: ik zie overal mensen. Mensen die allemaal hetzelfde verlangen: gezien worden. Gewone mensen die in kleine gebaren laten zien wat vriendelijkheid is.
Daar ligt misschien het waarom van wat ik doe: elkaar als mensen zien, simpelweg vriendelijk zijn voor elkaar en de wereld een stukje liever achterlaten.
En zo ziet La Lou's het licht.
Steeds opnieuw. Altijd onderweg. Open voor het leven. Open voor fellow travellers.
Warme groet,
Milka
Mijn Hoofdrol
Een collega zei ooit: “Voor jou bestaat er geen beroep, jij hebt een roeping.”
Ik vond dat prachtig, al klinkt roeping wat zwaar. Het gaat om je hoofdrol pakken: doen wat de bedoeling is.
En voor mij is dat La Lou's droom waarmaken, en anderen inspireren hetzelfde te doen. Door eenvoudig een spiegel te zijn en zo een vonk te laten overslaan.
La Lou's droom
Een wereld van warme harten
Vonken die ervan afvliegen
Vonken die overslaan
Ja! Precies dat!
Mijn Podium
Na mijn studie Oost-Europese Talen en Cultuur belandde ik in 1998 op het podium van de internationale zakenwereld. Het opzetten van nieuwe structuren, overnames en reorganisaties waren een terugkerend thema. Als leidinggevende ben ik altijd geboeid geweest door de impact van werk op mensen.
In 2023 koos ik ervoor om een lichter podium te betreden—een podium waarop ik mezelf kan zijn.
De daaropvolgende twee jaar volgde ik workshops en cursussen, verslond ik podcasts en boeken over persoonlijke ontwikkeling, deed ik vrijwilligerswerk — en nam ik vooral de tijd om het te integreren in mijn dagelijks leven. Kennis is één ding, het daadwerkelijk leven is iets anders.
Zo kreeg La Lou’s steeds meer vorm: het podium waar mijn professionele ervaring, passie en persoonlijkheid samenkomen.
Mijn Masker
Lang droeg ik een glimlach voor de buitenwereld: mijn zonnige kant naar buiten, de rest bleef binnen.
Het masker afzetten voelde als weer vrij kunnen ademen. En mijn buitenwereld veranderde mee. Liet haar zonnige kant zien.
Mijn Passie
Theater en Muziek. Als kind speelde ik in de harmonie, danste Oost-Europese folklore, schreef de schoolmusical en stond ik vooraan op het podium. Later maakte ik bij mijn werkgevers voorstellingen voor honderden mensen.
Het maakte dat ik me inschreef voor een semi-professionele theateropleiding.
Een docent: “Milka, jij mag de regie houden. Als jij ergens in gelooft, ben je überstark; anders maak je er een grote puinhoop van.”
Zij zag het eerder dan ik. En dus blijf ik trouw aan mijn geloof: in mezelf als regisseur, en in de kracht van samen.
Mijn Coulissen
Hier laad ik mezelf op:
in de warmte van een houtvuur onder een fonkelende sterrenhemel. In mijn huis — een sprookje, als ik de mensen mag geloven.
Aan de Keltische kusten van Ierland en Engeland, waar ik het leven in alle eenvoud ervaar: vier seizoenen binnen een uur, weidse luchten, een spontaan Hi Love vanaf de andere barkruk, humor, muziek en melancholie. Schoonheid en rauwheid tegelijk.
In een wereld waar alles in harmonie naast elkaar mag bestaan.
Mijn grootste leermeester
Tenslotte. Mijn grootste leermeester is het leven zelf.
Wat het leven mij laat ervaren is dat onze buitenwereld reflecteert wat er binnen in ons leeft — dit geldt voor ons als individu, en als groep. Laat toe wat er in jou leeft. Ook wat je minder fraai vindt: het hoort nu eenmaal bij mens zijn. Zolang je weerstand biedt, blijft het in jouw buitenwereld bestaan. Concreet? Onderdruk jij je boosheid, reken maar op flink wat boze mensen in jouw buitenwereld. Laat je het zijn, dan verandert het. En als er iets in jou verandert, heeft dat impact op ons als groep. Dus ben vriendelijk voor jezelf, een lievere wereld begint daar.
Ben vriendelijk. Doe vriendelijk. In die volgorde. Vooral die tweede stap niet vergeten. Pas in interactie met anderen leer je jezelf kennen. En ik geloof dat een mens in de kern liefde is. En misschien is vriendelijkheid de kleinste stap op weg naar het hoofdpodium van liefde dat onze wereld is.